Eline Lauret over Veilig Thuis


Maiden­speech

4 juli 2018

Een veilig thuis is belangrijk voor iedereen. Nu investeren in professionele, toegankelijke begeleiding voorkomt grotere problemen die meer geld kosten in een later stadium. Bij Veilig Thuis gaat het over mensenleed: mensen worden mishandeld of verwaarloosd en hebben een veilige plek nodig. Er is een verband tussen huiselijk geweld en mishandeling van dieren. En iemand die niet goed voor zijn dier zorgt, blijkt in de praktijk vaak ook niet goed voor zichzelf en anderen te zorgen. Het voorkomen van dierenleed heeft zo een breder maatschappelijk doel, omdat het vaak gepaard gaat met mensenleed. Dat alleen al is reden om in Nijmegen meer aandacht aan dieren te besteden.

Dierenwelzijn lijkt voor velen een klein onderwerp. Ook hier in de gemeenteraad is het onderwerp ‘dieren’ al meerdere malen gebagatelliseerd. Het dier is echter onderdeel van de dagelijkse gang van zaken van vrijwel elke burger. Of het nou een hond in het park is, een rat bij het afval of een vlinder in de tuin: er zijn veel dieren die het leven in de gemeente geur en kleur geven. Een gemeente zonder dieren zou minder levendig en veelzijdig zijn en zelfs saai worden.

Dieren hebben intrinsieke waarde, eigen waarde van zichzelf, los van hun nut of gebruikswaarde voor de mens. Dat is in de Wet Dieren vastgelegd. Naast goed welzijn, verdient het dier respect en dient er aandacht te zijn voor de integriteit van het dier. De wetenschap heeft inmiddels ruim aangetoond dat veel dieren wezens met bewustzijn en gevoel zijn. Dit heeft consequenties voor ons handelen.

De gemeente heeft een zorgplicht voor al haar inwoners, inclusief de niet-menselijke dieren. Veel van de gemeentelijke besluiten en handelingen hebben invloed op het welzijn van dieren. Daarom is het van belang dat de gemeente aandacht besteedt aan dierenwelzijn en een diervriendelijk beleid opstelt.

Daarmee is er ook een zorgplicht voor hun en onze leefomgeving, die me echter grote zorgen baart. Elke dag lees en hoor ik berichten over rampspoed in de wereld, in Nederland én in Nijmegen:

  1. Klimaatverandering, verdwijnende regenwouden, smeltende polen. Grote groepen ontheemde mensen door extreme droogte en daaruit voortvloeiende hongersnood.
  2. Plastic soep.
  3. De milieuschade in Nederland die nu al jaarlijks 31 miljard euro kost.
  4. Extreme dierenmishandeling in veehouderij en slachthuizen.
  5. Biodiversiteitsverlies: volgens wetenschappers bevinden we ons in de 6e extinctiegolf van het leven op aarde, veroorzaakt door mensen. Ik ben nog van een generatie die kransen van korenbloemen vlocht. Samen met klaprozen en kamille waren die in overvloed aanwezig in de korenvelden. Nu zijn ze door grootschalig gifgebruik daar verdwenen. In de tuin van mijn ouders bogen vlinderstruiken ooit door onder het gewicht van de vele vlinders. Nu mag ik blij zijn als ik 1 vlinder zie in mijn tuin. De achteruitgang van insecten gaat heel erg hard. We stevenen af op een hartverscheurende biologische eenzaamheid.

Dit alles maakt me soms moedeloos. De combinatie van een opeenstapeling van problemen en het gebrek aan snelle, gemakkelijke oplossingen verleidt tot de gedachte dat er niets aan te doen is. `Wen er maar aan’, zeggen sommigen, uit wanhoop en soms onverschilligheid.

Toch moeten we blijven streven naar mondiale, nationale en gemeentelijke afspraken om deze problemen op te lossen, als we ook op de lange termijn een leefbare planeet ambiëren.

Er is een groeiende bewustwording, dat stemt mij hoopvol. Maar er is veel meer nodig.

De problemen zijn niet het probleem, het probleem is onze antropocentrische houding t.o.v. het probleem en onze weerzin ons antropocentrische gedrag te veranderen. Laten we onze houding en ons gedrag veranderen, te beginnen hier in de gemeenteraad.

Hierbij roep ik het college en de raad op:

  • Wees voorloper op het gebied van tegengaan van klimaatverandering en biodiversiteitsverlies. Geef het goede voorbeeld in de eigen gemeente, zodat we de titel Green Capital ook echt met waardigheid kunnen dragen.
  • Verbeter het welzijn voor alle dieren, niet alleen voor het menselijke dier, zodat we werkelijk een sociale stad worden.
  • Sta voor een serieuze, inhoudelijke politiek met meetbare, afrekenbare doelen, liefst een tandje hoger. Politieke spelletjes helpen ons daarbij niet verder. De geschetste problemen doen niet aan politieke voorkeuren. Openheid, eerlijkheid en respect zijn belangrijk voor een goede samenwerking om de doelen te behalen.
  • Maak goede prestatie-indicatoren waarmee gemeentebeleid op meer zaken getoetst kan worden dan alleen op financieel resultaat, conform de Brede Welvaartsmonitor van het CBS.
  • Omarm een beter passend economisch model: dat van de donuteconomie van Kate Raworth! Er zijn immers grenzen aan de groei en het groeimodel heeft zijn langste tijd gehad.

Wat wij hier doen heeft gevolgen over de gemeentegrenzen. Wat wij hier doen heeft een voorbeeldfunctie. Wat wij hier doen maakt verschil voor dieren inclusief het zoogdier mens.

Voor dat wat weergaloos mooi, maar weerloos is: onze planeet Aarde en al haar prachtige bewoners. Er is immers geen planeet B!